anetaOdyseja Umysłu to program rozwijania zdolności twórczych i kreatywnego rozwiązywania problemów. Rozwiązując złożone problemy, Odyseusze przekonują się, że warto połączyć wiedzę z różnych dziedzin i wykorzystać ją w praktyce. Nie obawiają się podejmować ryzyka, ponieważ pomyłka nie wiąże się z przykrymi konsekwencjami. Pracując samodzielnie, czują się odpowiedzialni za to, co sami tworzą i są dumni z tego, co sami osiągną. Przełamując zahamowania, stają się bardziej pewni siebie i odkrywają własne możliwości. Działając w grupie ludzi o różnych talentach i zainteresowaniach - nabierają szacunku dla odmiennych osobowości, uczą się od siebie i inspirują nawzajem. Wszak w zespole fajniej świętować sukces, ale i łatwiej radzić sobie z porażką.

I co ważne: dzieciaki uwielbiają Odyseję, bo dla nich… to świetna zabawa!

Naukowcy dość długo uważali, że zdolność myślenia twórczego, kreatywnego jest cechą wrodzoną. Albo się ją ma, albo jej się nie ma. Jej posiadacze bywają wynalazcami, autorami teorii wpływających na rozwój cywilizacji lub wybitnymi artystami o zacięciu wizjonerskim. Jednakże ćwierć wieku temu prof. Samuel Micklus z Uniwersytetu w New Jersey udowodnił, że oryginalnego, kreatywnego rozwiązywania problemów można się nauczyć, jeśli naukę rozpocznie się wystarczająco wcześnie i jeśli jest ona prowadzona w formach nie stroniących od zabawy.

Na przykład, grupie dzieci pokazano rysunki dwu samolotów pasażerskich, pytając czym one od siebie się różnią. Większość odpowiadających wskazywała na odmienną liczbę okien, inny kształt skrzydeł i podwozia. A jeden z dzieciaków powiedział: „Różnica polega na tym, że pierwszy samolot buja w obłokach, a drugi buja się w stewardesie”. I właśnie tę odpowiedź uznano za najlepszą, bo aczkolwiek fantazyjna i żartobliwa, dowodziła zdolności na swój sposób nowatorskiego spojrzenia na problem.

Zespołowe treningi w zakresie kreatywności kształtują takie cechy jak:

  • zdolność podejmowania ryzyka i odwaga w proponowaniu nietypowych rozwiązań,
  • umiejętność identyfikowania sedna problemu,
  • myślenie dywergencyjne (polegające na znajdowaniu wielu równorzędnych rozwiązań problemu),
  • umiejętność planowania strategicznego i operacyjnego,
  • organizacja pracy (także z uwzględnieniem czynnika czasu),
  • konsekwencja w dążeniu do celu,
  • umiejętność autoprezentacji i promowania wyników swojej pracy,
  • tolerancja wobec cudzych poglądów, pomysłów, planów.

Za ważne uważa się też to, aby uczestnicy treningów nauczyli się doznawania i okazywania radości z osiąganych, choćby tylko cząstkowych sukcesów, oraz „świętowania” ich w formach spontanicznych. Wymyślanie niekonwencjonalnych uroczystości także jest przejawem postawy kreatywnej. Na kanwie tych założeń zrodził się istniejący dziś w większości krajów program edukacyjny  „Odyseja umysłu” promujący nauczanie i doskonalenie umiejętności myślenia kreatywnego na wszystkich szczeblach kształcenia - od przedszkoli po studia wyższe.

Zasadniczym celem programu jest rozwój kompetencji intelektualnych, społecznych i menedżerskich poprzez:

  • niezależność w myśleniu i działaniu,
  • perspektywiczne planowanie i zarządzanie czasem,
  • podejmowanie decyzji, ryzyka i odpowiedzialności,
  • skuteczne komunikowanie i pracę w zespole,
  • tolerancję dla odmiennych pomysłów i osobowości, identyfikację sedna zadania,
  • myślenie rozbieżne, czyli szukanie wielu rozwiązań jednego problemu,
  • łączenie i praktyczne zastosowanie wiedzy z różnych dziedzin,
  • autoprezentację i wystąpienia publiczne.


Więcej na www.odyseja.org.